geceleri severdim… şekilleri silerdi… gözlerimi, senle kapardım! … uykuları severdim… zamanları silerdi… sabahları, senle yapardım! … sözlerini severdim… dillerimi silerdi…...
Fikret Turhan Şiiri
kırlar… seni beklerdi üzerinde yuvarlanasın diye…. onlar nefese, sen yeşile sarılasın diye… kumlar, seni beklerdi.. üzerinde uzanasın diye… onlar güneşe,...
meyva; çekirdeğini içinde… insan; sevgisini yüreğinde saklardı… ki de.. meyvanın dışı… insanın içi tatlıydı… gül; kokusunu yaprağında… insan; dostunu kollarında...
bir bakışın yeterdi.., yollarına düşmeye… bir dudak büküşünse.., yollarından dönmeye…. bir kelimen yeterdi.., kapına serilmeme… bir kaş kaldırışınsa.., kapından dönüp...
sana, gözler vermiş yaradan… denizler kıskansın diye! … sen, bak bakabildiğince… sana, diller vermiş yaradan… gökler ağlasın diye! … sen,...
aşk; bazen, tatlı bir suydu.. damla damla gönlümüze düşen… ki de tadı hiç değişmeyen, dilimiz kuruyunca da yudum yudum içilen!...
sahilde… dalgalar kumsalda… sensizlik ruhumda erirken… köpükler gözlerimi… yokluğun benliğimi yıkarken… ben.. kum olayım isterdim… gel…gel..gel… hep seni beklerdim… köpüklerinle,...
gözlerin değdi… gözlerime… fırtınalar koptu yüreğimde… savruldum kaldım derinlerde…. sözlerin değdi… yüreğime… yağmurlar coştu gözlerimde…. kayboldum kaldım derinlerde… ellerin değdi.....
sen; aklıma dolunca, yüküm ikiyle çarpılmakta… sen; gönlüme dolunca, adımlarım iyice yavaşlamakta… sen; aklımdan çıkınca, yüküm iyice azalmakta… sen; gönlümden...
aşk… kapımı çalınınca… gönlüm açılır… aşk… ateşi yanınca… gönlüm gülerdi… aşk… canımı sıkınca… gönlüm ağlar… aşk… ateşi sönünce… gönlüm tüterdi…...
kar taneleri… su buharlarının soğuk hava tabakasında, beyaz ve hafif… buz kristallerine dönmesidir bilelim…düşünelim… kar taneleri…. yeryüzünde, belli bir noktaya...
yol… alacakaranlık… karayel, yağmurla karışık… yüzüme vururken… yürüyordum evime doğru arnavut kaldırımında… ıslana ıslana… bir ara… kapattım gözlerimi sıkarak… biraz...
gözlerin vardı; kömür karası… ki…içinde kaybolası… ellerin vardı; pamuk beyazı… ki…her boğumu okşanası… saçların vardı; buğday sarısı… ki…rüzgarında dalganası… dudakların...
Gerçek… Yüreğimi zorluyordu… Nefesimi zorluyordu… Yüreğim çarpıyor… Nefesim tutuluyordu… Gerçek; Ben miydi? … Sen miydi? .. Bilen var mıydı? …...
sen, güneşim ol… ben, tutulmalarına razıyım… kısa da olsa! .. sen, güneşim ol… ben, çarpmalarına razıyım… uzun da olsa! …...
sen, yıldızım ol… ben,bulutları kovarım… gecelerimden! … sen, yıldızım ol… ben,figüranları kovarım.. sağından…solundan… sen üzülmeden! .. sen, yıldızım ol… ben,güneşleri...
sen, yaşamın içinde denkleme girdiğinde, kendini kandırıp da… hiçbir zaman, 4/4’lüğü arama! … kimi zaman, çeyreğe talim ettiğinde… kiminde, olay...
yıllar önce… çizgiler çekilirdi, aralar uzayınca… duvarlar çekilirdi, sınırlar konduğunca… yıllar önce… sevdalar çekilirdi, söylenmez olduğunca… hasretler çekilirdi, yollar uzadığında…...