Aşkım…Sen ve Ben… aşkım, sen ve ben; aynı gülün renginde… aynı gülün dikeninde… aynı yelin esişinde… beraber değil miydik? …...
Fikret Turhan Şiiri
Küçücük… Bir sözcük olsaydım… Hep… Dilinde kalmak isterdim… Islak ıslak… Pembe pembe… Sıcak sıcak… Tek… Bir arzum olurdu, Her konuştuğunda...
ellerin… ellerime değsin isterdim… ellerin değmeyince önce, ellerim ağlardı… gözlerimden de öte…. yanan ellerimdi yakan ellerin… ellerim titrerdi gözlerimden de...
hasret; gecelerde koyulaşır, kara yağmur bulutları gibi… yağdı yağacak gibi…! hasret; gözlerimde yoğunlaşır, düşecek muson yağmurları gibi… bastı basacak gibi..!...
süzersin dert… gezdirirsin dert… bu göz dediğin, ne kadar meret…! daldırsan dert… kaydırsan dert… bu göz dediğin, bu kadar meret..!...
iki doğrunun kesiştiği yere; ”nokta” derlerdi… noktalar birleşince de çizgi meydana gelirdi.. iki bakışın kesiştiği yere; ”aşkın noktası” derlerdi… noktadan...
kollarım.., her şeye uzanırdı.. da.. bir tek gölgeme dokunamazdı..! kollarım.., her şeye sarılırdı… da… bir tek yalnızlığıma uzanamazdı..! kollarım.., her...
güneş… kızıllığın doruğunda… ufukların kucağında… içimden, gidesim gelirdi ona, suyun üzerindeki ışığın çizdiği o sarı yoldan..! martı… maviliğin doruğunda… dalgaların...
aşkın dili yoktu.., benim için dönüyordu… aşkın sesi yoktu.., benim için çıkıyordu… anlayan ben… duyan ben… veren sendin…! aşkın rengi...
ışık,renkti… bir cismin yansıttığı… aşk,güneşti… bir yüreğin yaydığı…. gölge,karaydı… ışık, ondan uzaktaydı… aşk belaydı… güneş,onun tam ortasındaydı… fikret turhan-yalova, 23.05.2013
kuşlar; hasrete uçar, kanatları sevda yüklü… sevdalı; ucu yanık mektup bekler, hasret yüklü… kuşlar; mevsimi bekler takvimlere yüklü… sevdalı; mevsim...
aşk; güneş gibidir, kıymetini bilene… güneş; çiçek gibidir, görmesini bilene… aşk; ömür gibidir, sevmesini bilene… ömür; nefes gibidir, çekmesini bilene…...
gökler benimdi.., mavisi senin… denizler benimdi.., mavisi senin… gözlerin senindi.., mavisi benim..! güneşler benimdi., sarısı senin… ekinler benimdi.., sarısı senin…...
aşk; gözün üstünde kaşın var demezdi… gözün…ta kendisiydi..! aşık; elinde ne var.. cebinde ne var bilmezdi.. gönlün…ta kendisiydi..! aşk; gözün...
insandım, ve düşünüyordum… yasak değildi ya..! öyleyse… ben, VAR’dım… insandım, ve seviyordum… yasak değildi ya..! öyleyse.. ben, NAR’dım… insandım, ve...
yolum.., kapın önünde bitti… haydi yarim.., aç kapını..! gönlüm.., aşkın önünde eğildi… haydi yarim.., tut elimi..! nefesim.., canevini mekanı bildi…...
aşk, pembeydi… gülün pembe… ellerin pembe.. yanaklarınsa pespembe… vefasız, seni seviyordum… dikenlerin kara olsa bile…! Fikret Turhan
insan, görmek istemeyince… gözlerini kapar.., duymak istemeyince… kulaklarını… oysa… aşk için, üstüne üstlük gönlünü kapatsa da yetmez…. zira o’na; ne...