Garip

Ey garip Millet ayak ta sensin baş ta sensin Kanınla suladığın bu toprak taş ta sensin Yeter miskin meyus yattığın...

Garipler ağlamasın, yürekler dağlamasın Gözyaşları sel olup dereler çağlamasın Gönüller kapkara kurumlar bağlamasın Desek de; her köşende, bak ne garipler...

GARİP Ne kadar acele gider menzile Ardında gittiğin zaman be garip Bu gün için varsın hayırlar dile Uyur uyanmaz gözün...

Sen benim her şeyimsin, Gökten yere,doğduğumdan ölümüme, 17 haziranda bir gülüşünle, Damağımı kurutan, Kalbimi çarptıran. Sana aşık olan, O nice...

Hayatının baharında, kışa teslim olmuş garip Medası yok ayağında, çiçek gibi solmuş garip Umut ile etrafına , bakıp merhamet aradı...

Bir garip yolcuyum ben Hancı senmisin Hüzne kapıldı gönül Benliğim harap Gülden gönül sarayım Delik delik ah Mezarın olacaksa Döşümde...

I. Ben seni yağmurlardan sakındım Yanakların yaş nedir bilmesin diye Ben sana adımlarından daha yakındım Saçının bir teli incinmesin diye...