Karanlığı seçtim Aydınlığı değil… Yalnızlığı seçtim Seni değil… Ağlamayı sevdim Gülmeyi değil… Kahkahaya yabancıyım Susmalara da aşinayım… Sen gittiğinden beri...
Gittiğinden
Vurup Kapıyı… Çekip Gittiğinden Beri DONUĞUM Cemrem KARa düştü Her Yanım, Hayallerim AYAZ…. Buz TUTMUŞUM ÜŞÜYORUM Sevgili… Üşüyor Sende Kalan...
cam bir fanusun içinde saklıyorum kalbimi solmasın diye umutlardan uzak bir köşesinde odamın rutubet kokuyor duvarlar gittiğinden beri açmadım pencereleri...
sen gittiğin günden beri hep bir yanım eksik kalıyor soluksuz ve soğuk bir mezbahaya düşüyorum. soğuk bir et parçasına sarıyorum...
Bir kırlangıç misali, Kanat çıpsam boşluğa. Sen gittiğinden beri, Kapıldım sarhoşluğa. Su da’ki balık gibi, Yarıp geçsem yosunu, Sen gittiğinden...