sarılar.., yaprağa sarılmıştı… yapraklar toprağa… topraklar.., ölüme sarılmıştı… ölüm yalnızlığına…! hüzünler.., yaşlara sarılmıştı… yaşlar gözlere… gözler.., özleme sarılmıştı… özlem yokluğuna..!...
hüzün şiirleri
Nedensiz sıkıntı çöktü içime Dizimin üstüne çöktüm ağladım Anılar gözümde girdi biçime Gözlerimden yaşlar döktüm ağladım Saçının telini kıskandım yelden...
Kötülüklerden temizlenmek, Kötülerden kurtulmak, İnsanların şerrinden kaçıp; Bu selde boğulmak, Erimek istiyorum… Dilim-dilim doğranıp insafsızca, En beklemediğin yerden; En ummadığın...
Hüznü yaşıyor yüreğim… Savruk bir sonbahar yaprağı gibi yalnız ve çaresizce, Darmadağın ruhumda fırtınalar esiyor, Bir virane gönlüm kaybolan hayallerde…...
gözlerim kapanırken ısıtırken bakışları yüreğimi ıslak ve nemliydi gözyaşları delirmek işten bile değildi inadının karşısında çayımı doldururken bardağıma bir taraftanda...
Gönüle söz geçirebilseydim, Dur, sevme derdim naralarla. Beyhude olan aşkım, Berduş dolanır benle yollarda. Kıyıdan denize fırlatırdım sevdamı, Medcezirle kenara...
kendimi bırakabilirim sana yemyeşil güvenli okyanuslarına okşarsın diye uzayınca kıvırcıklaşan saçlarımı parmaklarına nazlı bir yıldız gibi uzanabilirim belki kırmızı benekli...