dönmeni, beklemek istemem… yüreğim, ateşlerinde yanarken.. nefesim, kokunu özlerken… ne olur, benimle olsaydın! .. ağlatmasaydın. unutmanı, düşünmek istemem… anılarım, yollarına...
Olsaydın
sen… denizim olsaydın… ben… martıların olur… göklerini süslerdim…. sen… denizim olsaydın… ben… dalgaların olur… kıyılarını okşardım…. sen… denizim olsaydın… ben…...
Sürüne sürüne sana gelirdim Yolumu göstere yolum olsaydın Aşkın ateşiyle yanar erirdim Halimden anlayan yarim olsaydın Sen prenses isen bende...
sen yokken; sana dair tüm dizeler anlamsız kalıyor… ve her defasında yüklemsiz bir cümle olarak kalıyorsun kalemin ucunda… gözyaşı oluyorsun...