ben daima…; çocukların her yerde aynı tonda ağladığına açlıkla büyünmediğine mahcubiyetin masumiyetten geldiğine ağaçlar eşit kuşlar eşit canlar eşit diye…...
Özmen
gözlerinin yeşilini bıraktığın son yaprak da düştü döne döne sanki yüreğime bir gramofon iğnesi batar içimde düne dair… derin bir...