BEKLEYECEĞİM.. Ne zaman anlayacaksın sana vurgun olduğumu Anlatamadım sana Yıllardır beklediğim sevdam olduğunu Anla artık seni sevdiğimi AŞKIM olduğunu Bekleyeceğim...
siirler
Yanındayken anlıyorum Soluk almak değilmiş var olmak Volkan içinde yaşamak gibi bir şey Senin yanındayken sensiz olmak Güneş ne kadar...
Kırdın mı incittin mi birilerini Kimleri kazandım, yitirdiklerim kimler. Kendimi yeniledim mi yazdıklarımda? Yeniden düşünmeliyim Dostluklarımı, ilişkilerimi Gözlerim çocukluk fotoğraflarında...
Artık sonuna geldik. Sonsuz olacağımızı söyleye söyleye bitirdik kendimizi. Deli gibi sevdiğimizi söyleye söyleye bitirdik.Oysa ben gerçekten sonsuza dek sevebilirdim...
Gözlerimde Kan Ağlıyor Gece Umut kokan cümlelerimi Hasretinde tüketip Suskunluğa bürünüyor yüreğim. Hüzünlerle sarılmış Düşlerimi omuzlarımdan kanatlandırıp Yalnızlığa düşüyor gözbebeklerim.....
Ben sana sevmenin ne demek olduğunu öğrettim sende bana SENİ SEVMENİN NE KADAR YANLIŞ OLDUĞUNU Şimdi sırada gitmek var. Yüreğimde...
Artık kelimelerin sustuğu zamanın durduğu bir tek gözlerimin konuştuğu andır şimdi.. Gözlerimden akan damlaların haykırdığı vakittir.. Tarifini bilmediğim bir acı...
Sevdan çekilmezmiş hasretin yaman, Seni düşlüyorum baharlarımda, Geçit vermese de o yüce dağlar, Seninleyim her gün rüyalarımda. Gün ışığım, ay’ım...
Gözümü açtım seni gördüm Seni sevdim ve bağlandım sana İçimi verdim sana Tüm benliğimi Ve veririm hala Ki bi robot...
Sen benim özelim,biricik sevgilim sabahım akşamım,sevincim hüznüm çok mu üzdüm ki seni yoksun artık yoksa bu bir ambargomu yüreğime çakılan....
Git… Benden uzak bir yere git… Acı veremeyeceğin, acı çekemeyeceğim bir yere… Git… Git ki bitsin bu işkence… Biteceğini de...
“Dönmesin gidenler, dönmesin geri ! Kalmadı ne kurduğum hayallerin, Ne de elimdeki namelerin hiçbir değeri…” Hiç sevilmemişleri, ilk ben sevdim...
Umutsuz bir bekleyişti benimkisi Her dem ağırlaşan özlemimle birlikte Sen beni hiç sevmedin ki? Ümitlerimi,umutlarımı çalıp gittin sonu olmayan yola…...
Ruhumun Ve Hayatımın SıkıştığıCan Çekiştiği Şu Dört Duvar Arasında Hayatımı Yazıyorum Sana ..” Çocukluğumun Mutluluğu Olan Ağlamalarımı Hatırlamam; Senden Giderken...
Nereye kadar sürsün Sen söyle ben sustum bundan böyle Buraya kadar geldim Sen gezdin ben bezdim işte böyle Ne çıkar...
Dünyada neyleyim ben emaneti Alın her şey sizin olsun yar bana Anlatamam çektiğim eziyeti Daha gidilmeyen yollar var bana Güzellikler...
saçların bahar kokuyor ellerin üşümüş bana kendinden söz et… parça tesirli bir sözün vurduğu yüreğinden yerlere dökülürken yaşam kanının nasıl...
“ Senden önceki hiçbir mutluluk senin gözlerin kadar anlamlı değilmiş meğer…” Sende yaşıyorum… Hayatta yüreğim. Önümde gözlerin arkamda benliğim.. Biletsiz...