Sen gidiyorsun şimdi sevgili, Ben yine yalnız sensiz kalacağım, Dudaklarının sıcaklığı kalacak bende, Bena verdigin o nefesinle yaşayacağım, Sensizlik mahkumu...
Şimdi
Karanlık gelirken ışık gidiyor Yakın lambaları zamanı şimdi Gökyüzünde yıldız artık sönüyor Yakın lambaları zamanı şimdi Karanlık içinde yamandır halin...
ben şimdi yalnız.. saçımı da kısalttım alnımdaki çizgileri göresin diye üstüme masmavi bir tişört giydim belki bana inanırsın diye ben...
Ben gecelere yıldız oldum Sen gecelere güneş aradın Ben güneşte olurdum sana amma Sen beni yanlış tanıdın…! Yıldız bile olmam...
ışık mı tutyorsunuz yürüyüp gideceğim yollara ve biliyorsunuz limanlarım yok üç yanı çevrili duraklarım yok bu sabah koluma düşen böceği...
Sevdiğim şimdi nerdesin. Bak rüzgar var İstanbul’da. Yağmur da yağıyor. Dikkat et; ellerini üşütmeyesin. Sakın beni sorma. ‘Olmaz’, dediğin gündeyim....
Arkadaş gibiydik herşeyden öte gözleri bakışı her şeyiyle onu çok seviyordum liseye başlamıştım büyümüştüm aynı mahallede büyüdük ilklerde bişey hissetmiyor...
Dünya geniş idi şimdi daraldı Çıkıp gideceğin yer belli değil Yetmiş altı yıldır alır satarım Bakmadım deftere kar belli değil...
hala bekler gönül sevecek diye hergün sol yanıma doğacak diye ömür gidiyor güzelim gelsene bakmam başkasına benimsin diye kır çiçeklerinden...
Dünü olmaz, bu gün yaşanır aşk. Geride kalanlar, izidir ancak. Dudağındaki buruk tad, kulağındaki kahkaha Düş kırığı güneş Az önce...
Dünü olmaz, bu gün yaşanır aşk. Geride kalanlar, izidir ancak. Dudağındaki buruk tad, kulağındaki kahkaha Düş kırığı güneş Az önce...