Yalnızlığa

Yıldızlarla bezeli gök kubbenin altında artık kim olduğumu bilmiyorum. Pervanenin aleve çekilmesi gibi yok olup tükenene kadar sana yaklaşıyorum. Ateşten...
Sana taptım seni sevdim hep sen vardın yaşadığım hayallerde yürürken yalnızlığa sen oluyorsun bedenimde ruhumda bir garip duygu anlatması imkansız...
Kül oldu coşku ve aşk varsın nazlı aksın su Depreminde sallandı sabır taşından zemin Gece yarısı bulsun vuslatın son uykusu...
Geçip giden seneler benim asıl tanığım Yalnızlığa kapıldım insan seli içinde Kendi dünyamda sanki dört duvara yanığım Yalnızlığa kapıldım insan...
Yaşanacak ne kaldıysa o bir satırlık ömrümde Her yeni bir başlangıca düşlerimden iki parça ayrıldı O bir satırlık dediğim aslında...