Üzülüp ağlamak fayda getirmez Dayanmaz bu canın yorulma gönül Yanıpta kavrulmak özlem gidermez Küsme kaderine darılma gönül. İnsan ol insanca...
Yorulma Gönül
Seni, elinde güvercinler saklı görüyorum Unuttun kan bulutlarını Gövdenle omuzladığın köklerini yok saydı toprak Hışımla kalktığın sabahları ayazlar yalpaladı oysa...