Akıttın gözümden yıllarca yaşı Zehrettin yediğim ekmeği aşı Sim’siyahtı saçlar ağarttın başı Böylemi sevmiştin beni vefasız ? Bir zaman sevgiyle...
Sitem Şiirleri
yeter artık derken içimden kan çanağı olmuş gözümden bir damla yaş düştü kirli sakallı yanağıma, puslu gece karanlıklarında, şair olmuş...
Koymuştun acınla beni baş başa Acınacak halde olsanda bakmam Allaha şirk değil korkarım haşa Acınacak halde olsanda bakmam Yıllar önce...
kırık bir aşkla kırık bir yüreğin içinde elim-yüzüm çizik üstüm-başım yırtık her tarafım kanlı-sızılı paramparça yaşamaktaydım sevda adına… kırık bir...
yüreğim sıkıldı gözlerim doldu tüm güzel günlerim bir mazi oldu sakın sorma bana arkadaşım ne olur galiba birazdan ağlayacağım bir...
Git gidebildiğin en uzak yere görünmesin yüzün duyulmasın sesin tanımasın seni dostlarım sen yoksun artık biliyormuydun kalbim özlerse ellerimle parçalarım...
Ey sevgili, Ellerinle öldürdün Ellerimizde doğan aşkı Bu sayede biz bilemedik Ne baharı ne de yazı… Ey sevgili, Gözlerinle öldürdün...
yine bir özürle dönerim sanma Sitemin haddini aşti bu defa Çok bağrıma bastım affettim amma Sabrim denizini taştı bu defa...
sen… bana… ”-git…” dediğinde… boynumu bükmem… sana yetmez miydi? sevgilim… sen… bana… ”-git…” dediğinde.. yutkunup… elveda bile diyememem… sana yetmez...
öyle bir hale koydunki geçmiş pişman geleçek pişman hem sevdim hem katlanmam dediginde buz kestim o an ellerinde aynadaki gölgem...
kirlenmemişti ruhum henüz sen karanlıkların efendisi karşıma çıkana kadar masumdum bende her genç kız gibi sen beni dipsiz uçurumlara attın...
gözlerimi, gözlerine serdim sen toplamasan da… yüreğimi, yüreğinle derdim sen koklamasan da…. sözlerimi, gözlerine serdim sen okumasan da…. nefesimi, nefesinle...
Seni sevdim seveli, Kederli hüzünlüyüm Sen gönlüme gireli Gülmediki hiç yüzüm “”Anladımki bu aşk’ta, “”Şansım yok iki gözüm Sen değilsinki...
Gün batmasın artık akşam olmasın Ölürüm bu gece çıkmam sabaha Hergün içer’iken böyle kör kütük Nasıl edem bu sevdalı baş’ile...
Kalmadı dilimde ağıt Düştü elden kalem kâğıt Sen istersen kendin dağıt Bana ne aşkından senin Yıllar yılı hep ağladım Artık...
Yıllarca senden vefa ummuşum Vefasız bir gönüle sevda sunmuşum Çaresiz kendimi çölde bulmuşum Beni mecnun eden sen değil misin? Asi...
Her gelen bir şey çaldı benden Ama suçlayamam kimseyi Onlara kapıyı açanda bendim hayallerimi teslim edende Artık inanmıyorum aşka sevgiyede...
Anandan doğalı kendi bileli Güldünmü dünyaya geldin geleli ? O vefasız yâr’e gönül vereli ,,,Akan gözyaşların çay deli gönül .!...