"AhmetArif" Tarafından Eklenen Konular


Bakarken hayata gözlerinde ki hayatıma Severken seni dolu dolu umursamaz bir çocuk gibi Sen güldüğünde güller açarken kalbimde Nefesinin sıcaklığı ısıtırken içimi…   Ve gece siyahı saçlarında gezerken ellerim Dudakların mühürlerken aşkınla dudaklarımı...      İşte ben o anda ölmek istedim…    
Ruya   Son damla gözyaşyını akıt yüreğime Yeterki gitme benden gitme uzaklara Terk ettiğin bu şehir ardından Bir şiir gibi haykıracak   Yalan söyleme sustukların büyümesin içinde Vur suratıma tokadını gitmeden Söyle işte beni sevmediğini Bomboş bir kalbin olduğunu söyle   Asla elde edemeyeceğim bir kalp Geç kaldım ben sana Terk ederken unutma ardında bıraktığın bu sensizi Sensizlikten yok olmuş gülmelerimi   Yarım kalmış bir şiir gibi bırakma beni işte Akıt kaleminden son satırları akıt yüreğime Boş gözlerle bakma bana içine bak gözlerimin Görüyormusun ordaki seni içimdeki sensizliği   Belki durup dururken...
Kalbini biri kırdıysa ve acısı geçmiyorsa öfken dinmiyorsa Ona en güzel cezayı ver Unut! Adını bile hatırlama, soran olursa tanımıyorum de Ve asla gözlerine bakma İşte en duygusuz en ruhsuz insanın bile canını acıtır bu O senin için ölmüştür. Unutma sen bir zamanlar onun için ölümü bile karşına alırken o yüreğinde taşıyamadı sevgini Asla acıma ve asla intikam uğruna oyunlar oynama Yalnızca onu çıkar hayatından ve kalbinden Bir ''Merhaba'' yı bile çok gör ona ''Hoşçakal''llara emanet etmişti seni...
Güvercin kanadında bir tüy gibiydim Koptum o kanattan düştüm yalnızlığa Denizlerde köpüren dalga gibiydim Döktüm içimi kayalara kumlara Bir çınar düşün,gölgemde dinlendiler yüz yıl Ve sonra bir bir kesildi asırlık dallarım Gözlerden süzülen yaşlar gibiydim Düştüm yanaklarına ama kalamadım Ben hani senin ilk günahındım Unutamadın ve ben de unutmadım Dudaklarından süzülen son sözler gibi Umutlanamadım,yeniden seni saramadım Yaşadıklarımız yıkılışımın belgesi Timsali masumiyet öyküsüydü oysa Geride kalanlar bir katil ve bir maktül Gözlerinde timsah gözyaşlarıymışım aslında
Kendini bir kişiye adamak Hasretinden onu düşlemek Dönmeyeceğini bilerek Boş umutlarla beklemek İçim karmarışık İçim dinamit içim yangın Dalgalı denizler gibiyim Kayalara vuruyorum kendimi ama dinmiyorum Ellerim ellerine değmeden bitsin ömrüm istemem Son bir öpücük Son bir mühür vur yüreğime Ya da bırak beni başka bir hayatım olsun Sensiz olmuyor Fakat seninle de acılar çoğalıyor İki yabancı gibiyiz artık Ben bir başıma sen bir başına başka yerler de Merak ediyorum aklına geliyor muyum geceleri Sende hayalinde doğmamış çocuklarımızı seviyor musun Sen belki de beni...
Bazı şarkılar vardır insanı bir anda kedere sürükler aslında şarkının kendisi değil o anki bastırdığımız duyguların açığa çıkması sürükler bizi kedere şarkı sadece ateşler ve içimizde dinamitler patlamaya başlar.Heyecan, özlem, acı ve tutku gibi bir sürü duygu yeniden canlanır ve sevdiğin insanın gözleri gelir aklına bir sigara yakarsın fotoğrafını açarsın şarkı defalarca çalar sigaran biter sen ise aynı fotoğrafa saatlerce bakarsın yalnızca gözleri bile onun hayalini canlandırır içinde ve aklında...
Şayet bir gün ölürsem ki bir hakikattır ölüm mezarım bir ormanın ortasında herkesden her şeyden uzak olsun isterim kalabalık içinde telaşlı yaşadım sonuçta en azından hak ediyorum ölümün huzurunu.Hayat bedenimi ve ruhumu yıpratmış dugyularımı sömürmüş vicdanımı karartmış olsa da ölüm ruhumu sonbaharda dökülen yaprağın ardından ilkbahar yaşar gibi yeşertecek ve ruhum özgür kılınacak hayatın zincirlerinin arasından süzülecek. Ömür somurtarak karamsar düşünerek harcanmamalı çok değerlidir aslen ve bir o kadarda tutku dolu...
Yüreğimde bir sızı göğüs kafesime bıçak batırılıyorcasına bir acı Nefesim daralıyor seni düşününce hayalini gözlerimin önüne getirince Şimdilerde bir avare gibi dolaşıyorum sokaklarda Seni görürüm diye belkide ama biliyorum kader rastlaşmamızı istemez hiç bir zaman Geceleri uyumamın tek sebebi var artık rüyamda bile olsa seni görme umudu Özlemek seni; zor şey dönmeyeceğini bilmek ölüm gibi GÖzümden yaşlar süzülüyor bazen zamansız yağan yağmurun sesi Bazense şarkılardan olsa gerek ağlıyorum iki kişilik yalnızlığımıza Bilir misin bugün...

Sayfa başına git