Siirler.Biz

Mahmut

Bir selam vermekle hatamı ettim Eridim tükendim inan ki bittim Uçurummuş yollar yeni fark ettim Yanıyor yüreğim sen söndür yarap Çok büyük sevdaymış alıp...
Ben ne temmuz ayları görmüş adamım Hiç birisi yakmadı senin yaktığın kadar Ne sümbüller koktum zambaklar biçtim Kokmadı birisi senin koktuğun kadar Ne deryanın...
Güldüğüme ağlayıp da Ağladığıma sevinen sevinen zalim Bu kinin nedir de bu kinin nedir de Canıma canıma benim canıma benim Boynumu büküp gider...
Bu böyle sürüp gitmeyecek biliyorum Her günüm daha da çekilmez oldu Katlanamıyorum artık Kendimi sık sık seni düşünürken yakalıyorum Hep uçurumlardan kıl payı dönüyorum Bazen...
Yüreğimde bir acı var dinmeyen, Kalmamış hiç bende bunu duymayan, Geçer dedim şu günleri saymayam, Bugün diner yarın başlar neyleyim. Acıtıyor yüreğimi bendimi, Harap ettim...
Bu aşk bende öyle derin izler bıraktı Yüreğimi yakan sözler,sözler bıraktı Sensiz kalacaksam yaradanım niye yarattı Bir bakışın bir,bir ömre bedel Duygularım yücelerde harmana...
Kapattın perdeleri sen Ben beklerim sen açmasın Gözden ırak kaldım sanma Yüreğimden hiç çıkmasın Güneş almış perdeleri Gözüküyor gölgeleri Yüreğimde bir sızı var Kavuruyor dünden beri Ay ışığı...
Son günlerin çilesi bitirdi beni Sanki gençliğimde sefamı sürdüm Bakmayın nefes alışıma benim Yaşar iken dünyada yaşar iken öldüm Açın yüreğimi dertler,dertler sıralı Dizler çok...
Benim üzerime güneş doğmaz diyordun Şafak söktü işte doğacak,doğacak bu gün Yağmur bırakmaz dediğin kara bulutlar Çatlayan topraklara yağacak bu gün Yüreğini ferah tut...
Yüreğime acı verdin bıkmadım Çok sevdim de bir gün gönül yıkmadım Sen var ya sen hiç aklımdan çıkmadın Yüreğim de topuk dikeni...
Denizin kenarında dalga olmaz mı Yiğidin yüreğinde sevda olmaz mı Gonca gül dalında kalsa solmaz mı Ben seni yüreğimde solduramadım Dalgalar kudurmuş sahiller yorgun Meyveler...
Son bahar rüzgarları esmeye durdu Sararmış yapraklar dalı neylesin O elma yanaklar kiraz dudaklar Benim dudaklarım balı,balı neylesin Bülbül figan edip göz yası döktü Sarardı...
Kuruyan dala bülbül konmazmış Kavuşan yürek fazla yanmazmış Ah çekilir ama yerde kalmazmış Benim ahım sende kaldı sevdiğim   Bülbülün feryadı yürek dağlarmış Kulak iyi dinler...
Gök yüzünde saman yolu uzanır Seyret dikçe tüm dertlerim azalır Sen olmazsan dünyada nem kalır Dertlerine yoldaş olduğum güzel Güneş doğar yıldızlarla saklanır Tüm dertlerim...
Bülbül öter güller ağlar Dayanamaz karlı dağlar İçten içe her gün kanar Dinmiyor yürek yarası Gönül ferman dinlemiyor Tabip korkup ellemiyor Dost dostuna söylemiyor Acıtıyor yürek yarası Dumanı...
Öyle bir derde düşürdün beni Dert huzursuz oldu derman da mutsuz Uykularım dar ma dağın kirpikler huzursuz Yüreğimi sorma acı,acı çekiyor Çöllerde geziyor sanki...
Dört yanım taştan çevrili duvar Gardian elinde özel yetki var Koça dünya bana o kadar dar Benim bu halime bakanlar baksın Geceler çok uzun...
Verdiğin acılar yeter Taş basarım yüreğime Bunca yıl peşinden koştum Acıyorum, acıyorum emeğime Taştan duvar öreceğim yoluna Kelepçeler takacağım koluma Almam artık hiç ismini ağzıma Zor olsa...