"omerkoc" Tarafından Eklenen Konular


Bir zamanlar hepimiz de hayatın yükünden habersizce yaşayıp giden masum çocuklardık,sokakları ayakta tutan, sokağı sokak yapan masumlardık. Saklambaç oynayıp saklandık, kovalamaca oynayıp yakalandık, sulu şakalar yapıp ıslandık, bizler sokakları cıvıl cıvıl eden, hani kiminin rahatsız olduğu kiminin de huzur bulduğu çocuklardık! Şimdi sokaklar çocuklara,çocuklar sokaklara küs, sokaklar sadece kirletilmek, yakılıp yıkılmak için kullanılıyor, Sokaklar biz eski çocukları özlüyor, köşe başları yollarımızı gözlüyor... Sizi ıssız bıraktığımız için özür dileriz ama hayatın yükü sırtımızdan inmiyor, bu yük varkende bir adım öteye gidilmiyor! İsterdik ki bizim çocuklarımız doldursun sokakları ama onlarda sizi...
Bazen,susarsın işte, Mühürlenir dudakların, Sen diyemezsin, Ben diyemezsin, Biz hiç diyemezsin, Bazen,çaresizsin işte, Elin kolun bağlı kalır, Gel diyemezsin, Git diyemezsin, Gitme kal hiç diyemezsin, Bazen,uyuyamazsın işte, Gözlerin yastığına baka kalır, Kalk diyemezsin, Yat diyemezsin, Uyumalıyım hiç diyemezsin, Bazen,tuhafsındır işte, Yaptıkların,herzamankinden farklıdır, Yapma diyemezsin, Yap diyemezsin, Ne yapıyorum,hiç diyemezsin, Bazen, seversin işte, Yüreğin seni rehin alır, Sevme diyemezsin, Sev diyemezsin, Seviyorum hiç diyemezsin... Ömer Koç
Terkedilmişliğin Adı... Kim bilir, bu yokluğuna yazılan kaçıncı sitem, Yokluğuna hüküm giyeli, bitmez tükenmez bendeki matem, Böylesine kaybolup karanlığa gidecektin madem, Bana çektirdiğin bunca çile,bunca eziyet neden... Şimdi eğer mutluysan,benim mutsuzluğumla mutlusun, Ben mutsuzken,bilmemki sen hayattan ne kadar umutlusun, Birgün, mahvettiğin hayatlar,senden çektiklerinin hesabını sorsun, Umarım veremediğin hesapların içinde de yok olursun! Artık diyorum ki!acısına iç titretmektense geçmişin, Aç kapıyı içeri girsin,bunca zaman kapında beklemişin, Bir sonu olmalı bu beyhude bekleyişin, Ve adı şerefsizlik konulmalı yok yere terkedilişin... Ömer Koç
Sekiz yada on yaşımdı,hayatımın en güzel çağlarıda desek yeridir,Utangaç naif bir çocuktum,diğer çocuklar gibi boyumdan büyük yaramazlık da yapamazdım.Sebebi yaradılıştan olsa gerek, kimi insan böyledirya hani.Elli ila yüz insanın yaşadığı bir köyde geçti tüm çocukluğum,koyunlar,o şirinmi şirin kuzular,güvercinler,civcivler vs.Ben hepsini hatırlayamıyorum ama abim hala sayar tek tek bütün hayvanlarımızın ismini:)Evet hepsinin ismi vardı:)Perekazi diye bi koçumuz vardı mesela,Badi isimli bi güvercinimiz,Kalimero isimli birde kendini kuş sanan horozumuz vardı...İnanın tuhaf ama...

Sayfa başına git