"osman uzunkaya" Tarafından Eklenen Konular


Kapılar yüzüme vurulan şamar, Ben kapılarda sabahlayanım. Eli boş dönmek ne işe yarar, Kapılarda bir bir rahmet ararım. Açılır kapanır gıcırtılarla, Ahenk ve sesteki o çığlıklarla, Kapılarda biten yolculuklarda; Sonsuzluk nerdesin seni ararım. Kapılar zordaki en büyük halka, Kapılar merhamet dua feneri, O kapıyı bulmak tek bir emelim, Benim aradığım sonsuzun eli. Kapılar açılmaz kat kat kilitli, Benim anahtarım lutufkar yerim, Kapılar yüzüme kapansa bile, Kapılar içimde bir ruhtur benim. Kapılar yolcusuz eski hanların, Kapılar sonsuzda sonun kapısı, Kapılar bekleyen, beklenen nefes, Kapılar barınak, kapılar kafes. Osman Uzunkaya
Makinalaştı insan; elleriyle, beyniyle. Düşüncesi tornada işlendi, Benliği ihtirasla dondu, Kurudu uzuvları ve duyguları. Yaradanına bir başka bakmaya başladı, Dünyayı kendi yaratmışcasına; Ona isyanla sabahladı. Osman Uzunkaya
Çekilmez bir ansın hasretimsin, Yüreğimde sevdam, gözümde yaşım; Gidebileceğim tek adresimsin. Umutsuz  olsa da özlemimsin, Beyhude ömrüm, ağaran saçım; Sabahı kaybolan gecelerimsin. Dilimde şarkısın anılarımsın, Gurbek akşamında batan güneşim, Anladım ki artık, alın yazımsın. Osman Uzunkaya

Sayfa başına git