Siirler.Biz

Ali Aldemir

üşüyorum,cok üşüyorum...güneşin sıcaklığı yarimin bakışı gibi beni ısıtmıyor.. uyumak istiyorum,sadece uyumak..uzun bir uykuya dalmak ve kimsecikler beni uyandırmasın.. o hariç..onun sesiyle,onun öpücükleriyle,onun dokunuşuyla...
seni arıyorum, bana ait o sevgi dolu kalbini arıyorum. içimde gizlenen seni, beni seven seni arıyorum!!
Sen ki bana mazimi unutturan ve geleceğe dair bi yaşama sebebim olmasını hatırlatan kişi, Elimden tutup bir melek misali beni kanatların...
ilk göz ağrım son aşkım, hep yüreğimde hissettiğim, can ortağım, can yoldaşım, kalp sırdaşımsın.Kalbimin temellerini sen attın, kim üstüne baina...
sen benim  icimdeki, benim bile ulaşamadığım yerlere dokundun.. bir pınarsın içilen ama hic kanılmayan,seveni yanıltmayan.özlenen sen,özleten sen.sen varken doyulmayansın,yokken dayanılmayan..sana dokunmak...
Kırgınım dargınım senin yanında olamadığım günlere. Zamanı iple çekerim kavuşma gününü bekler dururum. Yeşil ağaçların sevgi kokan dalı gibisin, el değmemiş suların...
senin o kartanesi kadar yumusak ellerini ilk tuttugum anda bedenimin titremesi,nefesimin kesilmesi kalbimin bana senin askin budur ve birdaha elini...