akşamüstleri… yokluğun sarardı beni… lambaların ışığından solgun solgun düşerken kar taneleri… aşkımızın gizleri alev alev yakardı beni… anılar koridorunda birbirinden...
Fikret Turhan Şiiri
bulutlar… dünya gibidirler içlerinde ne saklıdıklarını hiç göstermezler! bulutlar… bir rüzgara bakar, ya yağmur…ya dolu… ya da… yıldırım olur öldürürcesine...
yağmur, çisil çisil aşkı… hızlı hızlı camı çalar! .. yağmur, yağınca kokuya… basınca doluya çalar! … yağmur, konunca sana… çağırınca...
gün… hergün, bana; ”merhaba…” dediğinde, isterse… yağmurlar yağsın! ben asla ıslanmayacağım… zira… ben zaten senle olacağım! aşkınla, yapış yapış kalacağım…...
aşk, bir keyfti! yalnızca beni bağlayan… gülsem de.. ağlasam da, gözyaşlarıma karışan! aşk, bir keyfti! gönülde oluşan.. gözlerden çağlayan… üzüntüme...
üzüm, bağındayken çok masumdu! .. yaprakların arasında güneşle dolmayı bekliyordu… güneşler…yapraklar… illa ki.. sonbahar suçluydu! üzüm, şişedeyken çok muzurdu! kaşlarının...
seni… andığım zaman, güneş; dağlara düşer.. gölgeler uzar… yüreğim daralırdı! sensiz, akşam oluyor diye… seni… andığım zaman, gece; yollara düşer.....
hayat, beni seçmişti… anamdan… ve babamdan ötürü! ben, yolumu seçmiştim… aşkımdan… ve aklımdan ötürü! hayat, bana vermişti… derdimi…. ve ödülümü!...
sen, görünmeyen.. şekli bilinmeyen… sadece, gönülde yanan bir şeydin! aşk… sen, tutulmayan.. şekle sığmayan… sadece, gönlü saran bir şeydin! aşk…...
sen, gözlerinle çiçekler gibi gülüyor… beni, sözlerinle dikenler gibi deliyordun! sen, yaşlarınla yağmur gibi damlıyor… beni, sitemlerinle kör kuyulara atıyordun!...
o… ruhen de, bedenen de insana yakındır terk etmeyi bilmez… o, küçükse de gönlü, dünyalara değişmez… o, yalındır… gösterişi hiç...
çiçek, ya rengiyle.. ya şekliyle… sevgili, herşeyi ile güzeldi… çiçek, ya dokusuyla.. ya kokusuyla… sevgili, herşeyi ile güzeldi… çiçek, ya...
Deniz’in, Kumları benimdi… Dalgaları senin… Sen okşadıkça, Zevklerin öldürürdü beni! Deniz’in, Rüzgarları benimdi… Martıları senin…. Sen havalandıkça, Kanatların götürürdü beni!...
gülü sen… dikeni de ben…. öyle bir çiçek ki… sevgimiz, ne kadar koklasam bitmez! baharı sen…güzü ben.. ne kadar düşünsem...
toprak, yağmur için; yağınca, beni sürüklüyor.. yağmayınca da, galiba! beni çatlatıyor diyor… yürek, aşk için; çarpınca, beni yakıyor… çarpmayınca da,...
yürüdüm… yollar gördüm, yolların sonuna vardım.. yeryüzünü dost buldum! uçtum… bulutları gördüm, bulutların sonuna vardım… gökyüzünü dost buldum! yüzdüm… ufukları...
mutluluk, kanatsız uçmak gibiydi… beden, yerde olsa bile… gönül, yedikat göklerdeydi! mutluluk, kuşun kanadındaydı… beden, kuşlara yem olsa da… gönül,...
ben, gülün olayım diye bağına geldim… sen, istediğini söyle… ben; öyle açarım… öyle kokarım dedim! … ben, sevdan olayım diye...