İzmir’in Kızları bilir… Fulü..nergisi… Ve de… Aşk denen En kutsal şeyi…! Zira.. Karaburunda açar, Sümbüllerin,irislerin En güzelleri… Onların, Göğüslerinde açar...
Fikret Turhan
sen, bakışımdaydın… ben, arka sokaklarda… sen, yanımdaydın… ben, çok uzaklarda… sen, yatağımdaydın… ben, çıkmayan rüyalarda…. sen, ruhumdaydın… ben, senin kanatlarında…!...
rüya… büyük olay… bedenin bağlı.. ruhun açık… gözlerin kapalı görürsün… ellerin bağlı tutarsın… ayakların yok koşarsın… araçsız-gereçsiz uçarsın… rüya… büyük...
kimi sözde… kimi gözde arardı manaları… kimi dile… kimi gönle sorardı… anlamları…! gönül, dille…gözle… ve sözle, aynı hizaya gelince hiçbir...
karanlık, gelip dalgalara… dalgalar, coşup köpüklere… köpükler, süzülüp ellerime bulaşınca… içim… içime çekiliyordu… seni, tutacağımı sanıyordum… avuçlarımı kapatınca sen, kumlara...
Sen, Sestin güzelim… Diyeni sen, Duyanı bendim…! Sen, Kokuydun sevgilim… Salanı sen, Alanı bendim..! Sen, Nefestin güzelim.. Ateşi sen, Yananı...
aşk… kalbimde güneş.. bedenimde ateş’ti… ki… yanan ben… ısınan sen’di…. aşk… kalbimde gül… bedenimde diken’di… ki de… kokan ben… koklayan...
”aşk”olsun diye; beni ben ile topladım,SEN…. seni sen ile topladım,BEN… beni sen ile topladım,AŞK etti… aşkolsun…! değil mi? fikret turhan-yalova...
aşkın.., ıslığım oldu… iki dudağımın arasında bir soluk gibi… içime aldığımda, sen… dışıma saldığımda, ben… OLUYORDU…! aşkın.., ıslığım oldu… iki...
aynaya baktığımda… görmek istediğim tek şey… senin yüzündü… içine girip… öpmek istediğim de…! lakin… boşaymış hayalim… zira… aynaya baktığımda… gördüğüm...
gece, yapraklara mı? yapraklar, ağaca mı? sarılmıştı…. oynaşmıyordu..! gece, yıldızlara mı? yıldızlar, rüzgarlara mı? sarılmıştı… konuşmuyordu…! gece, korkulara mı? korkular,...
çiçekler mevsiminde… tenin her değdiğimde kokuyor… aşkın gözlerimde… hasretin yüreğimde hep ağlıyordu… demet derdiğim yarim… derip öptüğüm yarim… güneşim,suyum,toprağım… herşeyim...
saçlarında.., esen rüzgarları görür ölesiye kıskanırdım onları..! bense… gözlerimde, görmeni isterdim gönlümdeki fırtınaları…! bilsen… nasıl? yakıp-yıkıyorlardı örülmüş aşk duvarlarını…! gamzelerinde..,...
benim.., güllerim vardı… hepsini; senin için keser… senin için derer… gönlümün içine serer, sana verirdim… dim..dim…dim.. seni ne çok sevdiğimi...
eller.., nasır tutardı… demiri sara sara… demir.., ele geçerdi… alnında damla damla… gönül.., güle dönerdi… dikeni dele dele… sevda.., cana...
dili, çaresiz olanın elleri… gözleri, çaresiz olanın dili… beyni, çaresiz olanın yüreği… çırpınıyordu…! fikret turhan-yalova 22.03.2013 Fikret Turhan
Karaydı… Gökteki bulutlar… Yalandan yanan ateşlerden… Yalandan tüten dumanlardan…! Karaydı.. Gökteki rüzgarlar… Kararan bulutlardan… Karaya saran yalan bakışlardan…! Karaydı… Gökteki...
bahar geliyor… sular dallara yürüyor… tomurcuklar, patladı patlayacak… bahçevanın elinde makas…. dalın en uygun yerine vurdu vuracak… bahar geliyor… çiçekler...