ne serin…. ne de ılıktı… bu bahar akşamları içinde sen olmayınca… bir leylak… bir de sen kokardı bu bahar rüzgarları...
Yalnızlık Şiirleri
gölgen olayım dedim, seni güneşim ettim… yaz-kış demedim, hep üstümde bekledim… kölen olayım dedim, seni kraliçem ettim… kul-köle demedim, hep...
bu aralar hüzünlüyüm hayatta keyfin azaldığı ve coşkunun sürekli teşvik gerektirdiği bir dönemdeyim son zamanlarda heyecanlardan yoksundum cansız ve keyifsizdim...
ıssızlaşan yüreğimle belli belirsiz düşlerdeyim hırçın esen rüzgarın kollarında bir çiçek gibi yeşerir aşkın içimde seninle yaşarım aşkı sevdayı sensizlik...
Her gelen bir şey çaldı benden Ama suçlayamam kimseyi Onlara kapıyı açanda bendim hayallerimi teslim edende Artık inanmıyorum aşka sevgiyede...
İçimdekileri söyleyebilseydim eğer Ekim düşmüş bakışımda dolaşmazdı ayrılık Sensizliğin tadı buruk olmazdı bu kadar Kapatmazdım uykulara gözlerimi Kurbanı olduğum gözlerin...
üşüdüm… ellerim seni aradı… ellerin yoktu, biri sağda…biri solda… ellerim ceplerimde kaldı… bedenim titredi… düşündüm… gözlerim seni aradı… gözlerin yoktu,...
seni; ömrümce bekledim… ömrümü yıllara… yılları aylara… ayları günlere böldüm… ben seni; gün be gün yaşadım… hiç gocunmadım… bağlandım… seni;...
Sessizlik yemini etmişti kalemim, Bu gece cümlelerin kanına girmeyecektim. Suya hasrettim, u/yandım… Bir avuç su, çölde serap misali… Bulaştırdım elime...
Isıtmıyor güneş beni Yalnızlıktan üşüyorum Karanlıkta bir mum gibi Titreyerek eriyorum Bir dağdım sen yıktın beni Parça parça ufaladın Kahpeliğin...
Bulutlarda saklıydı yağmurlar… Gözlerimin içinde kara bulutlar… Rüzgarlarda söylenirdi şarkılar… Dudağımın ucunda tuzlanan yaşlar… Şemsiyemde kalırdı yağmurlar… Gönlümde düğümlenirdi duygular…...
yalnızlığı; sigaramda, halka…halka… duman yaptım göğe saldım hiç çeken olmadı..! yalnızlığı; gecelerde, halka…halka… hale yaptım aya saldım hiç gören olmadı..!...
Dumanları coştu aşkın küllerinin, sevgiler kaldı öksüz, ben ise harabe. içime çekiyorum son gülüşünün tadını. Çıkmaz bir yoldayım elimde son...
Bir yanım asi isyankar sevdam Bir yanım ıssız kimsesiz yalnızlığım Bir yanım kanayan yaralı geçmişim Bir yanım çığ gibi biriken...
Öyle yanlız sensiz kaldım Seni hiç unutamıyorum Sensiz ben üzgün hapsedilmişim Dargınım herşeye neden bilemiyorum Kıramıyorum ellerime vurulan kelepceyi Kıramıyorum...
Uyandım isteksizce gün ışığını kuşanarak Sensizlik geldi çöreklendi inatla yanıbaşıma Yüzümde acı bir gülümseme beliriyor sadece Koskoca 46 yıllık yaşamın...
Hiç bir yere gitmedim.. Gidemedim.. Çok yakınında mıh gibi çakılı sendeyim.. Ne aptallıkmış Başka adreslerde olmayı denemek.. Yüreğim beni bile...
Ne uzaklaştırıp atabiliyorum seni yüreğimden Nede bir başkasını koyabiliyorum yerine Hiç çarpmıyorki zaten yüreğim bir başkasında Kilitlemişim gönlüme açılan bütün...