yalnızlığın karanlığında, ellerimi uzattım… ellerin yoktu…! yüreğinin ışığında parmaklarını gördüm… tutamasam da hiç önemi yoktu..! sensizliğin sessizliğinde, kulağımı kabarttım… sözlerin...
Yalnızlık Şiirleri
Yaşama güldüğüm andı gözlerin Yakar yüreğimden beni közlerin O bana verdiğin tatlı sözlerin Sen gideli gülüm gör ne haldeyim Mesken...
yalnızlık.., gece oldu çöktü pencereme… ne kadar ışık yaksam da nafile… karanlık iniyordu gönlümün en derinine… yırtık… sarkık perdeler ne...
Dev buz dağları gibi önüme çıkan Yığın yığın pişmanlık ve keder oldun taa içimde Her karanlık olduğunda hüzün olup oturdun...
yağmur damlaları, sessizliği… gök gürültüleri, yalnızlığımı bozdu… birileri. beni aşkıma… birileri de korkuma çağırıyordu… sabah, karanlığın ritmini… gün, yalnızlığımın şeklini...
ŞİMDİ GİTTİN . . . VE YOKSUN . . . VE BELKİDE HİÇ OLMAYACAKSIN . . . BELKİ BENİ UNUTACAKSIN...
yalnızdım… sensizlik sarıyordu beni.., geceler açılmasa bile mazideki anılar, açıyordu beni..! yalnızdım… hasretler geçiyordu beni.., güneşler doğsa bile içimdeki geceler,...
Islak sokakların sessiz yalnızlığındayım Hayallerim şehrin ışıklarıyla dans ediyor Üstüme çöktü hüzün kalbimin en derin karanlığındayım Hasret kaldım gözlerim her...
Yaşamla ölüm arasındaki çizgiydin sen; Attığım her adımda benden uzaklaşan sevgili… Usul bir meltemdin gönüle esen; Bazen kasırga gibi şiddetli,bazen...
öylesine… sesleneyim derdim, arada bir… olmazdı..! hiç yüzüme bakanım… yalnızlığıma, şaşar kalırdım..! öylesine.. nefesleneyim derdim, arada bir… olmazdı..! hiç paylaşanım…...
Meğer ne kadar duygusuz ve yavanmış aşkın, Kör karanlık gecelere hapsettin varlığımı, Sensiz nasıl güçsüzüm bir bilsen sevgili, Eskiden buralarda...
sen, gittin ya… aldıkların benimdi… bıraktıkların senin… Fikret Turhan-Yalova, 19.07.2013
Yorgun bir yaz akşamında düştün yine yüreğime Kalp atışlarım hızlandı bir kuşun kanatlanması misali Eski bir aşk yüreğimin kapısını çaldı...
Bir pınar oldun Akmaya başladın içimde. Bir özlem oldun Yaşamaya başladın gözlerimde. Varlığın cennetten bir köşe Yokluğun cehennem ömrümde… Sevdim...
Meğer ne kadar duygusuz ve yavanmış aşkın, Kör karanlık gecelere hapsettin varlığımı, Sensiz nasıl güçsüzüm bir bilsen sevgili, Eskiden buralarda...
Yatırdım yalnızlığımı Ölüm uykusuna Efkarıma, Ağır bir mektup yazdım Dağlanmış yüreğimden Kimsesizdi benim sevdam Bir yetimin gözlerine batırmıştım Tüm korkularımı...
gönlüm, kalınca yaya… ardından baka kaldım… gözlerim, yetişti sana… aklımın, en uzağında… aklım, kalınca yaya… ardından şaşa kaldım… sözlerim, koşuştu...
Ayrılık rüzgarları, böyle küskün esiyor, Yalan mıydı o günler, hiç mi beni sevmedin Zaman öyle zalim ki yine sensiz geçiyor,...