bir dileğim vardı.. adı dilek’ti.. ne zaman dilesem o aklıma gelirdi… gelince de hiç ayrılmazdı… bir emelim vardı.. adı emel’di.....
Fikret Turhan
yüreğim doluydu senle ve sevginle dilim yetmiyordu hepsini söylemeye ver gözlerini… ver ellerini… ver nefesini… dilim çözülsün diye… yüreğim yanıyordu...
yağmur; toprağı özlemişti ya… sense yağmuru.. toprak, kokusuyla.. sense, uzattığın avuçlarınla ”-hoş geldin…” diyordunuz ya yağmura… yüreğim; seni özlemişti ya.....
git… git,öyle olsun.. git gidebildiğince! bir daha da sakın geriye dönme… yüreğin yeterse! git… sen gitsen bile, biliyorum ki.. yüreğinin...
rüzgar; her yere değerdi… sözlerin; sadece yüreğime! ateş; hallarımı… sözlerin; yüreğimi yakardı… gören olmazdı! .. seller; her bendi yıkardı… sözlerin;...
çocuktum; elma çalardım…. hep yakalanırdım! delikanlı oldum… gönlümü çaldılar, gören oladı! … çocuktum; umut saklardım… hiç bulamazdım! delikanlı oldum, yarınımı...
gece; güzel olmasaydı… gündüzler, hep ona kaçmazdı… bir bilebilsen her karanlıkta nice güneşler saklanmaktaydı… gündüz; güzel olmasaydı… geceler, hep ona...
yollarını beklemek, gelmeyeceğini bile bile… aşkını özlemek, rüzgarlardan kokunu çeke çeke… falları dilemek, çıkmayacağına kana kana…. aşkını özlemek, çiçeklerden kokunu...
aşk; aklımı çalsın istemezdim… bilirdim ki, aklım olmasaydı ben aşk’ı tanıyamazdım…. başımı; taşa çalmak istemezdim… bilirdim ki o derdim olmasaydı...
bir şarkı çal, bana… gitarımın tellerinde, parmağım ol… dokun… usulca dokun… aşkın şarkısı çalsın yüreğimde… ki.. yalnız bizim olsun.. bir...
rüyaları seviyorum… her gece gözlerimin önüne seni getiriyor diye… ve de, her sabah suya okuyup hayra yoruyorum… rüyalarla yaşıyorum! hayalleri...
geceleri, karanlıklar sarınca dualarım senle dolardı… uykularım, sensiz geçmesin diye! sabahları, karanlıklar açınca dualarım yine senle dolardı… umutlarım, bir yerlerde...
gözlerin, gözlerime değince… içimde; alevler parlardı… içim; öyle bir kaynar, kaynardı ki.. gönlümün fokurduları adeta… dışıma taşardı! nefesin, girince nefesime…...
aşkım; dilimdeydi… dilimin, haberi yoktu… o aşk ki.. dilimdeydi… dilimde; gizli olanın kıymeti daha çoktu…. bu, böyle bilineydi.. fikret turhan-yalova...
beni hatırla; gök, yıldızlara kalınca… beni hatırla; hamak bedenini, ayışığı gözlerini okşayınca… beni hatırla; yasemenin kokuları nefesine karışınca… beni hatırla;...
gönlüm; bir ara gam’daydı… eğer, hep orada kalsaydı… sevinçlerim ne olacaktı! gönlüm; bir ara sad-a bad’daydı.. eğer, hep orada kalsaydı…...
gözlerin, gözlerime değince… içimde; alevler parlardı… içim; öyle bir kaynar, kaynardı ki.. gönlümün fokurduları adeta… dışıma taşardı! nefesin, girince nefesime…...
dünya, yalan olsa da ne yazardı… sen, gerçektin ya! adın, aşkın gibi… yarım kalsaydı aklımın bir ucunda… ne adını… ne...