Fikret Turhan

gözlerin değdi… gözlerime… fırtınalar koptu yüreğimde… savruldum kaldım derinlerde…. sözlerin değdi… yüreğime… yağmurlar coştu gözlerimde…. kayboldum kaldım derinlerde… ellerin değdi.....
sen; aklıma dolunca, yüküm ikiyle çarpılmakta… sen; gönlüme dolunca, adımlarım iyice yavaşlamakta… sen; aklımdan çıkınca, yüküm iyice azalmakta… sen; gönlümden...
aşk… kapımı çalınınca… gönlüm açılır… aşk… ateşi yanınca… gönlüm gülerdi… aşk… canımı sıkınca… gönlüm ağlar… aşk… ateşi sönünce… gönlüm tüterdi…...
kar taneleri… su buharlarının soğuk hava tabakasında, beyaz ve hafif… buz kristallerine dönmesidir bilelim…düşünelim… kar taneleri…. yeryüzünde, belli bir noktaya...
yol… alacakaranlık… karayel, yağmurla karışık… yüzüme vururken… yürüyordum evime doğru arnavut kaldırımında… ıslana ıslana… bir ara… kapattım gözlerimi sıkarak… biraz...
gözlerin vardı; kömür karası… ki…içinde kaybolası… ellerin vardı; pamuk beyazı… ki…her boğumu okşanası… saçların vardı; buğday sarısı… ki…rüzgarında dalganası… dudakların...
Gerçek… Yüreğimi zorluyordu… Nefesimi zorluyordu… Yüreğim çarpıyor… Nefesim tutuluyordu… Gerçek; Ben miydi? … Sen miydi? .. Bilen var mıydı? …...
sen, güneşim ol… ben, tutulmalarına razıyım… kısa da olsa! .. sen, güneşim ol… ben, çarpmalarına razıyım… uzun da olsa! …...
sen, yıldızım ol… ben,bulutları kovarım… gecelerimden! … sen, yıldızım ol… ben,figüranları kovarım.. sağından…solundan… sen üzülmeden! .. sen, yıldızım ol… ben,güneşleri...
sen, yaşamın içinde denkleme girdiğinde, kendini kandırıp da… hiçbir zaman, 4/4’lüğü arama! … kimi zaman, çeyreğe talim ettiğinde… kiminde, olay...
yıllar önce… çizgiler çekilirdi, aralar uzayınca… duvarlar çekilirdi, sınırlar konduğunca… yıllar önce… sevdalar çekilirdi, söylenmez olduğunca… hasretler çekilirdi, yollar uzadığında…...
güneş; nasıl ki, her sabah bizi karşılıyorsa… biz de; her sabah.. her gördüğümüz yüze gülümsemeyi bilmeliyiz…. nefes; nasıl ki, her...
dağlar; yüceydi… dorukları, seni beklerdi… istemen..tırmanman.. yeterdi! … denizler; engindi… ufukları, seni beklerdi… görmen..istemen.. yeterdi! .. gökler; derindi… sönsuzluğu seni...
sorsalardı… ”ne olmak istersin? ..” diye, ”-ses…” derdim hemen… kendi kendime! … göklerde; bir rüzgar sesi… bir kuşun sesi… denizlerde;...
nilüfer; batağın koyu karalığında… kaktüs; çöllerin kavurucu sıcağında… sapsarı…pespembe…bembeyaz… çiçeklerini açmakta umut adına… unutma! .. fikret turhan-yalova 02.12.2012 Fikret Turhan
”-değiş..” diyorlardı ya bana, ben, zaten değimiştim… bilmiyorlardı! önceleri; hep ben vardım, düşündüklerimin içinde…. şimdilerde; ”-yalnız sen…” onlar bilmiyorlardı! …...
Sevdaaa…Sevdaaaa… Bir isim miydin sen? Ardından seslendiğim… Seslenirken bile özlediğim! … Sevdaaa…Sevdaaaa… Bir resim miydin sen? Gönlümde düşlediğim… Bakarken bile...
aşk… sen bensen… ben yağmur yağsın dersem… beraber ıslanırız istersen! … aşk.. ben sensem… sen kar yağısın dersen… beraber ısınırız...