Fikret Turhan

yüreğimin ucunda aşkın vardı… yüreğim, çarpsın değil gümbürdesin isterdim… dudağımın ucunda adın vardı… dudağım; büzülsün değil gülümsesin isterdim… elimin ucunda,...
Gözlerim, Gözlerine kaydı Öylece ve sadece… Ki o Kısacık bir andı Esir oldum gözlerine Sadece ve öylece…. Sana, Gözlerimi Geri...
bana seni anlat deseler sen yanımdayken gözlerim aşkından körleşmiş nefesim daralıp sıkışmış ellerim tutmaz dilim dolaşmış haldeyken yeter değil mi?...
bilsem ki güz günleri yarim üstümde hışır hışır yürüyecek sararıp düşmek isterim yaprak yaprak ağaç diplerine arada bir rüzgar savursa...
öyle ya; buluşan bizdik küsüşen bizdik bağlamazdı hiç kimseyi yaşayan bizdik bitiren bizdik fırlatıp atan da… öyle ya; sevişen bizdik...
karanlık geldi geceyi… gece geldi yüreğimi sardı her yer alaca karanlıktı… hasretin geldi yüreğimi… yüreğim geldi bedenimi sardı artık her...
Sevdalım, Bir bilseydin de Bana nele neler Hissettirdiğini… Utanıyor, Dilim varmıyor Söyleyemiyordum O kadar çaresizdim ki… Yüreğim, Ayak bileklerine Kapanmış...
ağaçlar vardı yaprakları vardı rüzgar aralarından ıslık çalardı gören bendim duyan bendim sen yoktun ağlayan bendim… bulutlar vardı yağmurları vardı...
Güzel… doğa, varlığıyla güzel… doğa, varlıklarıyla güzel… doğa, var olacaklarıyla güzel… doğa, senin varlığınla daha da güzel… Fikret Turhan-Yalova, 02.12.2015
Bir borcum olsun sana, Ne nakit ne de çekle ödenecek… Bir borcum olsun sana, Yalnızca gönlümden ödenecek… Bir gülüm olsun...
bir koca yürek biraz da sevgiyim ben okşar ellerim çarpar yüreğim sen ne dersen de aşkının delisiyim ben… bir koca...
neydi o? yılların alıp götürdüğü götürüp de bir yerlere gömdüğü sonra da birden bire bir aynanın içinde beğen-beğenme demeden önümüze...
her hayat, siyah-beyazdı aslında onu renklendirmek bize kalmıştı… o zaman ilahi emir gibi önce okumakla işe başlamak gerekti… zira okumak,...
seslerde arıyordum seni denizde dalgaların ormanlarda yaprakların ruhumda duyguların uğultusunda adın netleşiyordu ben sağa-sola savruldukça… çiçeklerde arıyordum seni papatyalarda kelebeklerin...
haydi dostlar, çirkinlikleri itelim elimizin tersiyle güzelliklere yol verelim limiti olmayan bir sürat ile hiç olmasa aktifi pasifi eşitleyelim iş...
yaşam, tam ortasındaydı nefesin; ne önünde ne arkasında… gerisinde, anılara… ötesinde, umutlara sarılırdı insan… yaşam, öyle bir hesaptı işte; yaşadıklarını...
unutma..! nilüferler; batağın koyu karalığında, kaktüsler; çölün kavurucu sıcağında; kah sarı… kah pembe… kah beyaz… çiçeklerini açmakta umut adına sakın...
saz mıydı? gönlüme vuran… söz müydü? gönlümü yaralayan… ey benim derdim yarim bir ah çek de neredesin bileyim bu yanık...