senden, harfleri öğrendim seni heceledim… senden, sözleri öğrendim seni betimledim… sen, benim her şeyimdin canım öğretmenim…. senden, sevgiyi öğrendim önünde...
Fikret Turhan
toprağımız birdi… renkleri ayrı da olsa… suyumuz birdi… kimi mineralli de olsa… güneşimiz birdi… yakınlığı farklı da olsa… hepimiz, saygı...
özüm topraktır dersin… hep güneşi istersin köklerini unutup hep yeşile dönersin… özüm topraktır dersin… hep gökleri özlersin kaderini unutur hep...
yağmur, damlalarıyla severdi… at kendini içine, ıslan ıslanabildiğince… delicesine…! güneş, ışıklarıyla severdi… ver kendini güneşe, seviş sevişebildiğince…. bitmezcesine..! zaman, rüzgarlarıyla...
ben yırtınırdım bir yerlerim kımıldasın diye ama nafile…! uzaklardan bir türkü gelirdi kulaklarıma söğüdün yaprağı gibi titrerdim onun sözüyle…! Fikret...
güz telaşlarıydı hep içimi ürperten solan güllerde dökülen gazellerde yokluğundu içimi gerdiren… güz akşamlarıydı hep içimi ürperten uzayan gecelerde çoğalan...
ağacı kurt.. insanı dert yer denirdi… kimileri de, ”içime kurt düştü…” deyince… dert, acaba… ağaca mı giderdi…! Fikret Turhan-Yalova, 05.11.2013
güne.., ”-merhaba..” de…. ağız dolusu gürültüyle bütün kuşlar uyansa bile…. güne.., ”-merhaba…” de… gönül dolusu özleminle güneş bulutların ardında olsa...
bir damla yaştı… derinden… maziden gelen… şimdilerde.. yanağımın çizgilerinden parmağının ucuyla sonsuzluğa geçen…. bir soluk resimdi… eskilerden… derinlerden gelen… şimdilerde…...
ellerin ellerime değse nefesin nefesime içimde fırtınalar kopar tepeden tırnağa alev olurum… gözlerin gözlerime değse dizlerin dizlerime içimde güneşler açar...
sende değil… senin, ‘de halindeyim… bende değil… benim, ”sen” halindeyim… Fikret Turhan-Yalova, 04.11.2013
her şey ses… her şey hareket idi… ses buyurduğunda… olan olduğunda… yer ve gök emre uyduğunda… dünya yaşanır… insan yaşar...
zenginlik gönüldedir… gönül, sahibinin elindedir… dünya büyük bir mabetse… gönül, en gizli KABE’DİR… dünya bile, yok olacaksa… senin olsa ne...
perdemi, karanlığa açtım… yüreğimi, yalnızlığıma… ansızın…! ay doğdu bulutların ardından… ve usulca camdan süzülüp dokundu yalnızlığıma… Fikret Turhan-Yalova, 01.11.2013
saat saati.. gün günü geçiyor, buna zaman deniyordu… ses beni.. ışık sesi geçiyor, buna da hız deniyordu… ben varsam zaman,...
sen.., zeytin gözlümdün.. en çok sevdiğim.. sen.., zeytin ekmeğimdin… şükrederek yediğim… sen.., zeytin köpüğümdün… yıkanıp temizlendiğim… sen.., zeytin kandilimdin.. karanlığı...
yağmur, saçlarına çiselerdi.. saçların ağlıyor sanırdım…! hasret, yüreğine çiselerdi… gözlerin yanıyor sanırdım…! yağmur, yanaklarına çiselerdi… gamzelerin gülüyor sanırdım..! yağmur, çiselese...
duvar gibi..! durma derler de duvar ne anlatır bilmezler… duvar gibi..! sağlam derler de duvar neleri anlatır dinlemezler… Fikret Turhan-Yalova...